درست فکرمون رو می بریم روی تمام نداشته ها، و همه ی اونارو از آینده میخایم، از فردا، از یه ساعت بعد، از لحظه ی بعد... 

همه چی بعد!

ولی بعد از چند سال تکرار این خاستن و نبودن، میفهمیم  بعد نیست! بعد هیچ وقت وجود نداره، و نمیشه به بعد رسید، چون همیشه یه لحظه از ما جلوتره...!

 با روال ما هیچ وقت به نداشته ها نمیرسیم!؟ میرسیم؟

نداشته همون بعده، غیر قابل داشتن

.